Bible Lexicons

Old & New Testament Greek Lexical Dictionary

Strong's #3687 - ὀνομάζω

Transliteration
onomázō
Phonetics
on-om-ad'-zo
Origin
from (G3686)
Parts of Speech
Verb
TDNT
5:282,694
Definition
Thayer's
  1. to name
    1. to name, to utter, to make mention of the name
    2. to name
      1. give name to, one
      2. be named 1b
    3. to bear the name of a person or thing
    4. to utter the name of a person or thing
Hebrew Equivalent Words:
Strong #: 2142 ‑ זָכַר (zaw‑kar');  5344 ‑ נָקַב (naw‑kab');  7121 ‑ קָרָא (kaw‑raw');  
Frequency Lists  
  1. Book
  2. Word
  3. Parsing
KJV (12)
Luke
2
Acts
1
Romans
1
1 Corinthians
3
Ephesians
4
2 Timothy
1
NAS (10)
Luke
2
Acts
1
Romans
1
1 Corinthians
1
Ephesians
4
2 Timothy
1
HCS (10)
Mark
1
Luke
2
Acts
1
Romans
1
1 Corinthians
1
Ephesians
3
2 Timothy
1
BSB (10)
Mark
1
Luke
2
Acts
1
Romans
1
1 Corinthians
1
Ephesians
3
2 Timothy
1
ESV (11)
Mark
1
Luke
2
Acts
1
Romans
1
1 Corinthians
2
Ephesians
3
2 Timothy
1
WEB (10)
Luke
3
Acts
1
1 Corinthians
2
Ephesians
4
Verse Results
Liddell-Scott-Jones Definitions

ὀνομάζω,

impf. ὠνόμαζον A. Ag. 682 (lyr.), etc.; ὀν- Il. 1.361, al.: fut. ὀνομάσω Pl. Cra. 423d: aor. ὠνόμασα Od. 24.339, etc.: pf. ὠνόμακα Pl. Sph. 219b:

Pass., fut. -ασθήσομαι Gal. UP 6.16, al.: aor. ὠνομάσθην and pf. ὠνόμασμαι, Th. 1.96, 6.96, etc.; ὀνόμασται Parm. 9.1, etc.; 3 pl. ὠνομάδαται D.C. 37.16:

Med., impf. ὠνομάζετο S. OT 1021.

Aeol. or Dor. fut. 3 sg. ὀνυμάξει (or -εῖ) Berl.Sitzb. 1927.167 (Cyrene): aor. ὀνύμαξε Pi. P. 2.44; Med. fut. ὀνυμάξομαι ib. 7.5: pres. ὀνυμάζεται Metop. ap. Stob. 3.1.116: (ὄνομα):

I

1. speak of by name, call or address by name, of persons, πατρόθεν ἐκ γενεῆς ὀνομάζων ἄνδρα ἕκαστον Il. 10.68, cf. 22.415 and ὀνομακλήδην; Πυθοδώρου.., ὃν Ἀθηναῖοι οὐκ ὀνομάζουσιν X. HG 2.3.1 (interpol.); τοῖς προγόνοις -αζομένοις ἀπομνημονεύεταιὁπόστος ἀφ' Ἡρακλέους ἐγένετο his descent.. is traced by naming his ancestors, Id. Ages. 1.2.

2. of things, name, specify, περικλυτὰ δῶρ' ὀνόμαζον Il. 18.449; but also, name or promise, opp. giving, εἰ μὲν.. μὴ δῶρα φέροι, τὰ δ' ὄπισθ' ὀνομάζοι 9.515; εἶναί τι ὀνομάζειν use the term 'being', Pl. Tht. 160b, cf. 166c, 201d; dedicate, τράπεζαν τῷ δαίμονι Theopomp.Hist. 121: Pass., λόγοισι.. ὠνόμασται βραχέσι have been expressed, S. OC 294.

II

1. ὀ. τινά τι call one something, Pi. P. 2.44, A. Ag. 681 (lyr.), Hdt. 4.6, Th. 1.3, E. Hel. 1193; ὄνομα τί σε.. ὠνόμαζεν λεώς; Id. Heracl. 87 (lyr.): rarely in Med., παῖδά μ' ὠνομάζετο called me his son, S. OT 1021: Pass., ὄνομα δ' ὠνομάζετο Ἕλενος Id. Ph. 605; τὴν αὑτῆς ἐπωνυμίαν ὀνομαζόμενον Pl. Phdr. 238a; ἀντὶ γὰρ φίλων καὶ ξένων, ἃ τότ' ὠνομάζοντο D. 18.46. nominate, ὀνομασθεὶς εἰς δεκαπρωτείαν POxy. 1257.1, cf. 1204.4 (iii A.D.).

2. εἶναι is freq. added pleon., τὰς ὀνομάζουσι εἶναι Ὑπερόχην καὶ.. whose names they say are Hyperoche and.., Hdt. 4.33; σοφιστὴν ὀνομάζουσιν τὸν ἄνδρα εἶναι Pl. Prt. 311e, cf. R. 428e (Pass.), X. Revelation 13:1-18, etc.; cf. καλέω 11.3 b.

III name or call with reference to, in accordance with, or after.., τινὰ or τι ἐπί τινι Pl. R. 493c: Pass., ἐπί τινος Isoc. 12.183; ἔκ τινος S. OT 1036, X. Mem. 4.5.12; ὁ τῆς ἀρίστης μητρὸς ὠνομασμένος S. Tr. 1105. utter names or words, ἐς τρὶς ὀνομάσαι Σόλων Hdt. 1.86; μάλα σεμνῶς ὀνομάζων D. 18.35, cf. 122, 21.158: Pass., φύσις ἐπὶ τοῖς ὀνομάζεται ἀνθρώποισι the name φύσις is given by men to those things, Emp. 8.4, cf. Parm. 9.1; παρανομίαν ἐπὶ τοῖς μὴ ἀνάγκῃ κακοῖς ὀνομασθῆναι the name of transgression is applied.., Th. 4.98; ἀπὸ τούτου τοῦτο ὀνομάζεται (sc. οὐ φροντὶς Ἱπποκλείδῃ) hence this saying is used, Hdt. 6.130. make famous, in Pass., οἱ ὠνομασμένοι persons of renown, v.l. for διωνομασμένοι in Isoc. 20.19. Cf. ὀνομαίνω.

Abbott-Smith Manual Greek Lexicon of the New Testament

ὀνομάζω

(< ὄνομα ),

[in LXX for H2142, H5344, H7121;]

1. to name, mention, or address by name: Acts 19:13; pass., Romans 15:20, Ephesians 1:21; Ephesians 5:3; of the use of the Divine name in praise and worship, 2 Timothy 2:19 (LXX, Numbers 16:26; cf. Isaiah 52:11, Amos 6:10).

2. to name, call, give a name to: Mark 3:14 (T, R, txt. om.), Luke 6:13-14; pass., 1 Corinthians 5:11; seq. ἐξ (cl.), Ephesians 3:15 (cf. ἐπ -ονομάζω ).†


Abbott-Smith Manual Greek Lexicon of the New Testament.
Copyright © 1922 by G. Abbott-Smith, D.D., D.C.L.. T & T Clarke, London.
List of Word Forms
ονομαζειν ονομάζειν ὀνομάζειν ονομαζεσθω ονομαζέσθω ὀνομαζέσθω ονομαζεται ονομάζεται ὀνομάζεται ονομάζομεν ονομαζομενος ονομαζόμενος ὀνομαζόμενος ονομαζομενου ονομαζομένου ὀνομαζομένου ονομαζων ονομάζων ὀνομάζων ονομάσαι ονόμασει ονομάση ονομασθέντες ονομασθήναι ονομασθήσεται ονομαστή ονομαστοί ονομαστόν ονομαστός ονομαστούς ονομάσω ωνόμασε ωνομασεν ωνόμασεν ὠνόμασεν ωνομασθη ωνομάσθη ὠνομάσθη ωνομάσθησαν onomasen onómasen ōnomasen ōnómasen onomasthe onomásthe ōnomasthē ōnomásthē onomazein onomázein onomazestho onomazesthō onomazéstho onomazésthō onomazetai onomázetai onomazomenos onomazómenos onomazomenou onomazoménou onomazon onomazōn onomázon onomázōn
Old / New Testament Greek Lexical Dictionary developed by Jeff Garrison for StudyLight.org. Copyright 1999-2021. All Rights Reserved, Jeff Garrison, Gdansk, Poland.
Search for…
 or 
Choose a letter to browse:
Prev Entry
ὄνομα
Next Entry
ὄνος