Read the Bible

¹ Przedniejszemu nad śpiewaki na mahalot, maskil Dawidowe.² Mówi szalony w sercu swym, iż nie masz Boga, zepsowani są, a dopuszczali się obrzydłych złości, ani jest który by dobrze czynił.³ Pojzrał Bóg z nieba na syny ludzkie, aby ujzrał jesli jest który rozumny, a co by chciał szukać Boga.⁴ Aleć wszyscy odstąpili, a społu się pokazili, tak iż nie masz, który by dobrze czynił aż i do jednego.⁵ Izali nie wiedzą wszyscy, którzy broją złości, iż lud mój pożerają jakoby chleb jedli, a nie wzywają Boga?⁶ A przetoż będą się lękać z strachem tam, kędy się bać nie trzeba, abowiem Bóg rozproszył kości tego, który cię obległ; tyś je pohańbił, abowiem je Bóg wzgardził.