I Księga Królewska 3:26

Biblia Przekład Toruński

Parallel Translations

Biblia Brzeska (1563)
Ale niewiasta, której był syn żywy rzekła ku królowi, abowiem była wzruszona serdeczną miłością przeciw synowi swemu: Proszę, mój panie, dajcież jej to dzieciątko żywo, a nie zabijajcie go. Ale ona druga mówiła: Rozdzielcie go, a niechaj nie będzie ani mnie, ani tobie.

Biblia Gdańska (1632)
Ale niewiasta, której był ten syn żywy, mówiła do króla, (bo się były poruszyły wnętrzności jej nad synem jej,) i rzekła: Proszę, panie mój, dajcie jej to dziecię żywe, a żadnym sposobem nie zabijajcie go. Ale druga rzekła: Niech nie będzie ani mnie, ani tobie, rozetnijcie je.

Nowe Przymierze Zaremba
Wtedy kobieta, której synem był ten żywy, zdjęta litością zawołała do króla: Panie, proszę, dajcie jej to żywe dziecko, tylko go nie zabijajcie! Druga natomiast wołała: Niech nie będzie ani moje, ani twoje! Tnijcie!

Nowa Biblia Gdańska (2012)
Wtedy kobieta, której syn był żywy zawołała do króla bowiem zapłonęła jej litość nad swym synem – mówiąc: Błagam, mój panie! Jej oddajcie to żywe dziecko i go nie zabijajcie! A druga wołała: Rozetnijcie, niech nie będzie ani moim, ani twoim!

Biblia Tysiąclecia
Ale niewiasta, której był ten syn żywy, mówiła do króla, (bo się były poruszyły wnętrzności jej nad synem jej,) i rzekła: Proszę, panie mój, dajcie jej to dziecię żywe, a żadnym sposobem nie zabijajcie go. Ale druga rzekła: Niech nie będzie ani mnie, ani tobie, rozetnijcie je.

Uwspółcześniona Biblia Gdańska
Lecz kobieta, do której należał żywy syn, zdjęta litością nad swoim synem, powiedziała do króla: Proszę, mój panie, dajcie jej to żywe dziecko, tylko nie zabijajcie go! Lecz druga powiedziała: Niech nie będzie ani moje, ani twoje, rozetnijcie je.

Biblia Warszawska
Wtedy kobieta, której synem był ten żywy, odezwała się do króla - gdyż wezbrała w niej litość na swoim synem - i zawołała: Proszę, panie mój, dajcie jej to dziecię żywe, tylko go nie zabijajcie! Tamta natomiast wołała: Niech nie będzie ani moje, ani twoje, rozetnijcie je!

Bible Verse Review
  from Treasury of Scripure Knowledge

her bowels: Genesis 43:30, Isaiah 49:15, Jeremiah 31:20, Hosea 11:8, Philippians 1:8, Philippians 2:1, 1 John 3:17

yearned: Heb. were hot, Psalms 39:3

give her: Romans 1:31, 2 Timothy 3:3

Reciprocal: Genesis 21:16 - Let 2 Kings 6:29 - she hath hid Job 39:16 - as Song of Solomon 5:4 - my bowels 2 Corinthians 7:15 - inward affection is

Gill's Notes on the Bible

Then spake the woman, whose the living child [was], unto the king,.... In haste, and with great vehemency, lest the executioner should at once dispatch it:

(for her bowels yearned upon her son); not being able to bear to see his life taken away:

and she said, O my lord: or, "on me q, my lord"; let the sin, the lie that I have told, be on me, and the punishment of it; she rather chose to be reckoned a liar, and to endure any punishment such an offence deserved, than that her child should be cut asunder:

give her the living child, and in no wise slay it; being willing to part with her interest in it, rather than it should be put to death:

but the other said, let it be neither mine nor thine, [but] divide [it]; for as she knew it was not her own, she had no affection for it, nor desire to have it; chose rather to be clear of the expense of keeping and nursing it, and would, by its being put to death, be avenged of her adversary, who had brought this cause before the king.

q בי "in me", Montanus; so Abarbinel.