Księga Sędziów 19:9

Nowe Przymierze Zaremba

W końcu zięć wstał, by wyruszyć wraz z nałożnicą i sługą. Teść jednak, ojciec dziewczyny, znów zaproponował: Spójrz, dzień chyli się ku wieczorowi, przenocujcie, proszę! Zaraz będzie wieczór, przenocujcie u mnie, dogódź swemu sercu. Jutro wstaniecie wcześnie i udacie się do swoich namiotów.

Parallel Translations

Biblia Brzeska (1563)
Ale mąż on wstał, aby szedł z założnicą swą i z sługą swym, ku któremu rzekł świekier jego: Oto się już dzień nachylił ku zaściu słońca, proszę cię przenocujże tu, a niechaj się weseli ście twoje, a jutro rano wstawszy, pójdziecie w swą drogę i przyjdziesz do namiotu twego.

Biblia Gdańska (1632)
Wstał tedy on mąż, aby szedł sam i założnica jego, i sługa jego, któremu rzekł świekier jego, ojciec onej dziewki: Oto się już dzień nachylił ku wieczorowi, przenocujcież tu proszę; oto schodzi dzień, przenocuje tu, a bądź dobrej myśli, a jutro rano wyprawicie się w drogę swą, i pójdziesz do przybytku twego.

Nowa Biblia Gdańska (2012)
Potem ów mąż powstał, by wyruszyć wraz z nałożnicą oraz swoim sługą. Ale jego teść, ojciec młodej kobiety, znowu do niego powiedział: Zmniejszył się dzień i ma się ku zachodowi, zanocujcie! Bo oto dzień się schyla, zatem zanocuj tutaj oraz bądź dobrej myśli. Jutro rano wstaniecie, aby wyruszyć w waszą drogę; wtedy wrócisz do swego domu.

Biblia Tysiąclecia
Wstał tedy on mąż, aby szedł sam i założnica jego, i sługa jego, któremu rzekł świekier jego, ojciec onej dziewki: Oto się już dzień nachylił ku wieczorowi, przenocujcież tu proszę; oto schodzi dzień, przenocuje tu, a bądź dobrej myśli, a jutro rano wyprawicie się w drogę swą, i pójdziesz do przybytku twego.

Uwspółcześniona Biblia Gdańska
Kiedy ten mężczyzna wstał, aby wyruszyć w drogę wraz ze swoją nałożnicą i swoim sługą, jego teść, ojciec tej dziewczyny, powiedział: Oto dzień już chyli się ku wieczorowi, przenocujcie tu, proszę. Oto dzień się kończy, przenocujcie tu i niech twoje serce się raduje. Jutro rano wyprawicie się w drogę i pójdziesz do swego domu.

Biblia Warszawska
Potem ten mąż zabierał się do odejścia, on, jego nałożnica i parobek, lecz wtedy rzekł do niego jego teść, ojciec dziewczyny: Zważ, że dzień nachylił się już ku wieczorowi, przenocujcież! Oto dzień się kończy, przenocuj tu i bądź dobrej myśli; jutro rano wstaniecie wcześnie, aby się udać w swoją drogę i ruszycie do swojego domu.

Bible Verse Review
  from Treasury of Scripure Knowledge

the day: Luke 24:29

draweth: etc. Heb. is weak

the day groweth to an end: Heb. it is the pitching time of the day, Jeremiah 6:4. That is, it was near the time in which travellers ordinarily pitched their tents, to take up their lodging for the night. In the latter part of the afternoon, eastern travellers begin to look out for a place for this purpose. So Dr. Shaw observes, "Our constant practice was to rise at break of day, set forward with the sun, and travel to the middle of the afternoon; at which time we began to look out for encampments of Arabs; who, to prevent such parties as ours from living at free charges upon them, take care to pitch in woods, valleys, or places the least conspicuous."

to morrow: Proverbs 27:1, James 4:13, James 4:14

home: Heb. to thy tent

Reciprocal: Exodus 18:27 - General Judges 16:25 - their hearts Judges 19:6 - let thine heart Ruth 3:7 - his heart 2 Samuel 13:28 - heart is merry

Gill's Notes on the Bible

And when the man rose up to depart, he and his concubine, and his servant,.... Rose up from table, having comfortably refreshed themselves:

his father in law, the damsel's father, said unto him, behold, now the day draweth towards evening; or is "remiss", or "weak" n; that is, the heat, light, and strength of the sun abated, and became weaker and more remiss, as it does the more it declines, and is nearer setting:

I pray you tarry all night; suggesting, it was a very improper time to set out in on a journey:

behold, the day groweth to an end; or "behold, it is the encampment of the day" o, when the day or sun seems to be pitching its tent, and going to rest; or it being the time when an army on the march stops and pitches their tents, in order to continue all night; or when men go to their tents and habitations, and lie down and take their rest:

lodge here, that thine heart may be merry; and let us have another pleasant evening together, which cannot be had in an inn upon the road; you cannot be comfortable there, as here, and therefore be persuaded to stay, since it is not possible to get home tonight:

and tomorrow get you early on your way, that thou mayest go home; to thy city, as the Targum; signifying, that he should not insist upon their staying any longer, and then they might set out on their journey as soon as they pleased.

n רפה "debilitata est", Pagninus, Vatablus; "remissus est", Junius & Tremellius. o הנות היום "castrametatio diei", Drusius.

Barnes' Notes on the Bible

This is a perfect picture of the manners of the time. It is probable that the father showed more than usual hospitality, in order to ensure the kind treatment of his daughter by her husband. These particulars are given to account for their journey running so far into the evening, which was the immediate cause of the horrible catastrophe which followed.

Clarke's Notes on the Bible

Verse Judges 19:9. The day groweth to an end — חנות היום chanoth haiyom, "the day is about to pitch its tent;" that is, it was near the time in which travellers ordinarily pitched their tents, to take up their lodging for the night.