Bible Lexicons

Old & New Testament Greek Lexical Dictionary

Strong's #4111 - πλάσσω

Transliteration
plássō
Phonetics
plas'-so
Origin
a root word
Parts of Speech
Verb
TDNT
6:254,862
Definition
Thayer's
  1. to form, mould (something from clay, wax, etc.)
    1. used of a potter
Hebrew Equivalent Words:
Strong #: 908 ‑ בָּדָא (baw‑daw');  2342 ‑ חוּל (khool, kheel);  3335 ‑ יָצַר (yaw‑tsar');  3559 ‑ כּוּן (koon);  5341 ‑ נָצַר (naw‑tsar');  6087 ‑ עָצַב (aw‑tsab');  6213 ‑ עָשָׂה (aw‑saw');  6696 ‑ צוּר (tsoor);  
Frequency Lists  
  1. Book
  2. Word
  3. Parsing
KJV (3)
Romans
1
1 Timothy
2
NAS (2)
Romans
1
1 Timothy
1
HCS (2)
Romans
1
1 Timothy
1
BSB (2)
Romans
1
1 Timothy
1
ESV (2)
Romans
1
1 Timothy
1
WEB (3)
Romans
1
1 Timothy
2
Verse Results
Liddell-Scott-Jones Definitions

πλάσσω,

Att. πλασμᾰτ-ττω S. Aj. 148 (anap.), Pl. R. 420c, etc.: fut. πλάσω ( ἀνα -) Hp. Mochl. 2: aor. ἔπλᾰσα Hdt. 2.70 ( κατ- ), Ar. V. 926, etc.; poet. ἔπλασσα Theoc. 24.109; Ep. πλάσσα Hes. Op. 70: pf. πέπλᾰκα Phld. Mus. p.85K., D.S. 15.11, D.H. Th. 41: 3 sg. plpf. ἐπεπλάκει Erot. Praef.: Med., fut. πλάσομαι Alciphr. 1.37: aor. ἐπλασάμην Th. 6.58, Pl. Lg. 800b, etc.: Pass., fut. πλασθήσομαι Phld. Mus. p.82 K., ( δια -) Gal. 4.619: aor. ἐπλάσθην E. Fr. 1130, Lys. 12.48, Pl. Ti. 26e: pf. πέπλασμαι A. Pr. 1030, etc.: form, mould, prop. of the artist who works in soft substances, such as earth, clay, wax, ἐκ γαίης π . Hes. Op. 70, cf. Hdt. 2.47, 73; of Prometheus, ὃν λέγουσ' ἡμᾶς πλάσαι καὶ τἄλλα . . ζῷα Philem. 89.1, cf. Men. 535.5; π. καθάπερ ἐκ κηροῦ Pl. Lg. 746a; σχήματα ἐκ χρυσοῦ Id. Ti. 50a; ἐκ πηλοῦ ζῷον Arist. PA 654b29; ἀγγεῖον π. κήρινον Id. Mete. 359a1; οὐκ ἔστιν ἀνδριαντοποιὸς ὅστις ἂν πλάσαι κάλλος τοιοῦτον Philem. 72.2; τοὺς πηλίνους D. 4.26; opp. γράφειν, as sculpture to painting, Pl. R. 510e (so in Pass., Lg. 668e, Isoc. 9.75 ); τὴν ὑδριαν πλάσαι mould the water-jar, Ar. V. 926; σώματα π. θνητά Pl. Ti. 42d; π. κηρία, of bees, Arist. HA 623b32; ἔπλαττεν ἔνδον οἰκίας made clay houses, Ar. Nu. 879; knead bread, Gal. 6.313: Med., σχῆμα πλασάμενος having formed oneself a figure, Pl. Plt. 297e: Pass., to be moulded, made, τὸ δὲ ἐν τῇσι μήτρῃσι πλάσσεται Hdt. 3.108; οἶκος τεκτόνων πλασθεὶς ὕπο E. Fr. 1130; ἂν ἴδωσι . . κήρινα μιμήματα πεπλασμένα Pl. Lg. 933b .

2. plaster, τὸν . . ναὸν χρίσαντες καὶ πλάσαντες BCH 15.209 ( Panamara ).

II generally, mould, form by education, training, etc., π. τὰς ψυχὰς τοῖς μύθοις, τὰ σώματα ταῖς χερσίν, Pl. R. 377c; σῶμα ἐπιμελῶς Id. Ti. 88c; ἑαυτόν Id. R. 500d; παιδεύειν τε καὶ π . Id. Lg. 671c: Pass., τοὔνομ' ἀνὰ χρόνον πεπλασμένον E. Ion 830; of the voice, to be trained, Arist. HA 536b19 .

III form an image of a thing in the mind, imagine, πλάττομεν οὔτε ἰδόντες οὔτε . . νοήσαντες ἀθάνατόν τι ζῷον Pl. Phdr. 246c, cf. R. 420c, 466a; τῷ λόγῳ τοὺς νόμους Id. Lg. 712b; τἀρχαῖα Phld. Mus. p.85K.: Pass., ib.p.82 K. put in a certain form, τὸ στόμα π . (so as to pronounce more elegantly) Pl. Cra. 414d; [ κόμιον ] Arr. Epict. 2.24.24; τὴν ὑπόκρισιν Plu. Dem. 7: Med., ἀδήλως τῇ ὄψει πλυσάμενος πρὸς τὴν ξυμφοράν having formed himself in face, i.e. composed his countenance, Th. 6.58, cf. D. 45.68 . metaph., fabricate, forge, λόγους ψιθύρους πλάσσων S. Aj. 148 (anap.); ψευδεῖς π. αἰτίας Isoc. 12.25; προφάσεις D. 25.28; τί λόγους πλάττεις; Id. 18.121, cf. Pl. Revelation 17:1-18 c; μὴ πλάσῃς κακόν Men. Mon. 145; π. ἐπιστολήν Plb. 5.42.7: abs., δόξω πλάσας λέγειν I shall be thought to speak from invention, i.e. not the truth, Hdt. 8.80, cf. X. Mem. 2.6.37: Med., πλάσασθαι τὸν τρόπον τὸν αὑτοῦ Lys. 19.60; ψεύδη X. An. 2.6.26; τῆς φιλανθρωπίας ἣν . . ἐπλάττετο D. 18.231; προφάσεις π . Id. 19.215; τοιαῦτα πλάττεσθαι τολμᾶτε Id. 28.9; καιρὸν πλάττεσθαι Id. 21.187: abs., πλαττομένους πρὸς ἑαυτούς ( αὐτούς Bonitz) Arist. Rh. 1381b28: c. inf., Νέρων εἶναι πλασάμενος pretending to be N., D.C. 64.9; π. νοσεῖν Gal. 19.1: Pass., οὐ πεπλασμένος ὁ κόμπος not fictitious, A. Pr. 1030; πεπλάσθαι φάσκοντες saying it was a forgery, Is. 7.2; μὴ πλασθέντα μῦθον ἀλλ' ἀληθινὸν λόγον Pl. Ti. 26e; π. ὑπὸ ποιητῶν And. 4.23; ἐξ ὧν ἡ δίκη αὕτη πέπλασται D. 52.12 . ( πλαθ-Ψω, cf. κορο-πλάθος, πηλο-πλάθος .)

Abbott-Smith Manual Greek Lexicon of the New Testament

πλάσσω ,

[in LXX chiefly for H3335;]

to form, mould: Romans 9:26 (LXX), 1 Timothy 2:13.†


Abbott-Smith Manual Greek Lexicon of the New Testament.
Copyright © 1922 by G. Abbott-Smith, D.D., D.C.L.. T & T Clarke, London.
Vocabulary of the Greek NT

";a seller of purple fabrics"; (Acts 16:14) : cf. Cos p. 203, No. 309—

Μάρκου Σπεδίου Νάσωνος πορφυροπώλου.

Ἐλπίδος Σπεδίας πορφυροπώ [λιδος.

 

The Vocabulary of the Greek New Testament.
Copyright © 1914, 1929, 1930 by James Hope Moulton and George Milligan. Hodder and Stoughton, London.
Derivative Copyright © 2015 by Allan Loder.
List of Word Forms
έπλασα έπλασά έπλασαν έπλασάν έπλασας έπλασάς επλάσατο έπλασε έπλασέ έπλασεν επλασθη επλάσθη ἐπλάσθη πεπλασμένον πλάσαι πλασαντι πλάσαντι πλάσας πλασθήναι πλασθήσονται πλάσσει πλάσσοντες πλάσσω πλάσσων eplasthe eplasthē eplásthe eplásthē plasanti plásanti
Old / New Testament Greek Lexical Dictionary developed by Jeff Garrison for StudyLight.org. Copyright 1999-2021. All Rights Reserved, Jeff Garrison, Gdansk, Poland.
Search for…
 or 
Choose a letter to browse:
Prev Entry
πλάσμα
Next Entry
πλαστός