Lukas 23:17

Gereviseerde Leidse Vertaling

41.lu.nl.lie.nt.gos 023:018 Maar zij riepen eenparig: Weg met hem! Laat ons Barabbas los! -- een die om een oproer dat in de stad had plaatsgehad en een moord in de gevangenis was geworpen. Pilatus, die gezind was Jezus in vrijheid te stellen, riep hun wederom toe; maar zij schreeuwden: Kruisig, kruisig hem! Ten derden male zeide hij tot hen: Wat kwaads heeft hij dan gedaan? Ik heb niets in hem gevonden dat den dood verdient. Dus zal ik hem tuchtigen en loslaten. Maar zij drongen met luid geschreeuw er op aan dat hij gekruisigd zou worden, en hun geroep werd geweldig. Toen besliste Pilatus dat hun eis ingewilligd zou worden. Hij stelde den man die om oproer en doodslag in de gevangenis was geworpen, wiens loslating zij geeist hadden, in vrijheid, en Jezus gaf hij naar hun begeerte prijs. Toen zij hem uitleidden, grepen zij zekeren Simon uit Cyrene, die van buiten kwam, en legden hem het kruis op om het achter Jezus te dragen. Een grote menigte volks volgde hem, waaronder vrouwen, die zich op de borst sloegen en hem beklaagden. En Jezus wendde zich tot haar en zeide: Dochters van Jeruzalem, weent niet over mij; maar weent over uzelf en uw kinderen; want zie, er komen dagen waarop men zeggen zal: Zalig de onvruchtbaren, de schoot die niet gebaard heeft en de borsten die niet hebben gezoogd. Dan zal men tot de bergen gaan zeggen: Valt op ons! en tot de heuvelen: Bedekt ons! want als men dit doet aan het groene hout, wat zal dan aan het dorre overkomen? Twee misdadigers werden, nog met hem weggeleid om ter dood gebracht te worden, en aan de plaats die Schedel heet gekomen, kruisigden zij aldaar hem en de boosdoeners, den enen ter rechter zijde, den anderen ter linkerzijde. En Jezus zeide: Vader, vergeef het hun; want zij weten niet wat zij doen. Zij verdeelden zijn klederen bij het lot, en het volk stond het aan te zien. Ook beschimpten hem de oversten en zeiden: Anderen heeft hij verlost; laat hij nu zichzelf verlossen, indien hij de Christus Gods, de Uitverkorene, is! Ook de soldaten bespotten hem, kwamen bij hem, brachten hem azijn en zeiden: Als gij de koning der Joden zijt, verlos uzelf! Boven hem hing een opschrift: Dit is de koning der Joden. En een der gekruisigde boosdoeners zei smalend tot hem: Zijt gij niet de Christus? Verlos uzelf en ons! Maar de ander bestrafte hem en antwoordde: Vreest ook gij God niet, nu gij dezelfde straf ondergaat? En wij terecht; want wij krijgen ons verdiende loon; maar hij heeft niets onbehoorlijks gedaan. Ook zeide hij: Jezus, denk aan mij wanneer gij in uw koninkrijk gekomen zijt. En hij zeide tot hem: Voorwaar, ik zeg u, heden zult gij met mij in het Paradijs zijn. Het was reeds omstreeks de zesde ure toen het over de gehele aarde tot negen uur toe donker werd; daar de zon werd verduisterd; ook scheurde het voorhangsel van den tempel doormidden. En Jezus riep met luide stem: Vader, aan uw handen vertrouw ik mijn geest toe. Met deze woorden blies hij den adem uit. Toen de hoofdman zag wat geschiedde, verheerlijkte hij God en zeide: Waarlijk, die man was rechtschapen. En de gehele menigte die voor het schouwspel saamgekomen was keerde, toen zij gezien had wat gebeurd was, zich op de borst slaande terug. Al zijn bekenden, ook de vrouwen die hem van Galilea gevolgd waren, stonden op een afstand het aan te zien. En zie, een man, Jozef genaamd, lid van den Raad, een goed en rechtschapen man --hij had geen deel genomen aan hun raadslag en bedrijf--afkomstig uit Arimathea, een stad der Joden, een man die uitzag naar het Koninkrijk Gods..... Deze ging naar Pilatus en verzocht om het lijk van Jezus; hij nam het af, wikkelde het in een laken en legde het in een in steen uitgehouwen graf, waarin nog niemand gelegd was. Het was Vrijdag; de sabbat brak aan. En de vrouwen die met Jezus uit Galilea gekomen waren volgden en zagen het graf en hoe zijn lijk werd bijgezet; waarna zij terugkeerden en geurige stoffen en mirre bereidden. Nadat zij op den sabbat volgens het gebod gerust hadden,

Parallel Translations

Gereviseerde Lutherse Vertaling
Want hij moest hun op het feest enen los geven.

Staten Vertaling
En hij moest hun op het feest een loslaten.

Bible Verse Review
  from Treasury of Scripure Knowledge

Matthew 27:15, Mark 15:6, John 18:39

Gill's Notes on the Bible

For of necessity he must release one,.... And therefore proposed to release Jesus

unto them at the feast; of passover, which now was; not that there was any law that obliged to it, but it having been customary with the Roman governor to do so, the people expected it; custom had made it necessary: and so the Syriac, Arabic, and Persic versions render it, "it was a custom to release", &c. not at each feast, or every feast, as the last of these versions read, only at the passover, as is expressed, John 18:39.

Barnes' Notes on the Bible

See the notes at Matthew 27:15.

Clarke's Notes on the Bible

Verse Luke 23:17. For of necessity he must release one — That is, he was under the necessity of releasing one at this feast. The custom, however it originated, had now been so completely established that Pilate was obliged to attend to it. Matthew 27:15; Matthew 27:15.