Bible Lexicons

Old & New Testament Greek Lexical Dictionary

Strong's #5339 - φείδομαι

Transliteration
pheídomai
Phonetics
fi'-dom-ahee
Origin
of uncertain affinity
Parts of Speech
Verb
TDNT
None
Definition
Thayer's
  1. to spare
  2. to abstain
Hebrew Equivalent Words:
Strong #: 2347 ‑ חוּס (khoos);  2550 ‑ חָמַל (khaw‑mal');  2550 ‑ חָמַל (khaw‑mal');  2820 ‑ חָשַׂךְ (khaw‑sak');  3938 ‑ לָעַט (law‑at');  4263 ‑ מַחְמָל (makh‑mawl');  
Frequency Lists  
  1. Book
  2. Word
  3. Parsing
KJV (12)
Acts
1
Romans
4
1 Corinthians
1
2 Corinthians
4
2 Peter
2
NAS (10)
Acts
1
Romans
3
1 Corinthians
1
2 Corinthians
3
2 Peter
2
HCS (10)
Acts
1
Romans
3
1 Corinthians
1
2 Corinthians
3
2 Peter
2
BSB (10)
Acts
1
Romans
3
1 Corinthians
1
2 Corinthians
3
2 Peter
2
ESV (10)
Acts
1
Romans
3
1 Corinthians
1
2 Corinthians
3
2 Peter
2
WEB (12)
Acts
1
Romans
4
1 Corinthians
1
2 Corinthians
4
2 Peter
2
Verse Results
Liddell-Scott-Jones Definitions

φείδομαι,

Anacr. 101, etc.: impf. φείδοντο (without augm.) even in S. El. 716 after a diphth. at the end of the preceding line: fut. φείσομαι Ar. Ach. 312 (troch.), Pl. Ap. 31a, etc., πεφῐδήσομαι Il. 15.215, later fut. Pass. in med. sense φ[ε] ισθήσομαι PUniv.Giss. 21.6 (ii A.D.): aor. 1 ἐφεισάμην Sol. 32.1, A. Th. 412, And. 2.11, etc., Ephesians 3:1-21 sg. φείσατο Il. 24.236: redupl. aor. 2 πεφῐδόμην, used by Hom. in opt. πεφῐδοίμην, πεφίδοιτο, Od. 9.277, Il. 20.464, inf. πεφιδέσθαι 21.101: pf. part. πεφεισμένος Luc. Hist.Conscr. 59 (in med. sense, D.C. 50.20); imper. πεφίδησο IG 14.1363.16; part. πεφιδημένος Nonn. D. 12.392:

spare:

I spare persons and things, e.g. in war, i.e. not destroy them, c. gen., Τρώων Il. 21.101; ἀνδρός 24.158, cf. Od. 9.277, 22.54, Pl. Ap. 31a; Ἰλίου Il. 15.215; Ἄρης οὐκ ἀγαθῶν φ. Anacr. l. c.; ἀπ' ἀνδρῶν ὧν Ἄρης ἐφείσατο A. Th. 412; γῆς πατρίδος Sol. l.c.; μὴ φείσῃ βίου spare not my life, S. Ph. 749; μὴ φείδεσθε.. στρατοῦ Id. Aj. 844; φ. μήτε ἰδίου μήτε δημοσίου οἰκοδομήματος Th. 1.90, cf. 3.74: abs., spare, be merciful, ib. 59.

II spare persons and things in using them, use sparingly, ἵππων φειδόμενος, i. e. taking care of them, Il. 5.202; πίθου μεσσόθι φ. Hes. Op. 369; φ. ὃν εἶχε βίον (βίον by attraction to the relat.) Thgn. 908; ἰδίᾳ μὲν τῶν [ὄντων] φείδομαι δημοσίᾳ δὲ λῃτουργῶν ἥδομαι Lys. 21.16; φείδεσθε τοὐλαίου σφόδρα Pl. Com.190: in this sense, most freq. with a negat., οὐ φ. not to spare, i. e. to use or give freely, οὐδέ νυ τοῦ περ [δέπαος] φείσατο Il. 24.236; μὴ φείδεο σίτου Hes. Op. 604; θνῄσκωμεν ψυχέων μηκέτι φειδόμενοι Tyrt. 10.14; τᾶς ζωᾶς Id. 15.5; σφετέρας οὐ φείσατο νευρᾶς Pi. I. 6(5).33; φείδεο τῶν νεῶν, μηδὲ ναυμαχίην ποιέο Hdt. 8.68. ά; τούτων φ. μηδενός Id. 9.41, cf. 39; φείδοντο κέντρων οὐδέν S. El. 716; οὐδὲν φ. αὐτῶν οὔτ' ἐν πόνοις κτλ. X. Cyr. 4.2.1, cf. 7.1.29; οὔτε τοῦ σώματος οὔτε τῶν ὄντων And. 2.11; οὐδενὸς ἂν ἐφείσατο τῶν ἑαυτοῦ Lys. 19.24; οὔθ' ἱερῶν κτεάνων οὔτε τι δημοσίων φ. Song of Solomon 4:13; μήτε χρημάτων μήτε πόνων Pl. Phd. 78a: later also c. acc., τῶν συμμάχων and τὰ τῶν συμμάχων both in D.C. 50.20.

2. abs., to be sparing, live thriftily, φείδεσθαι μὲν ἄμεινον Thgn. 931; τοὺς φειδομένους καὶ τοὺς ἀκριβῶς διαιτῶντας And. 4.32; οἱ γεωργοῦντες καὶ φ. D. 24.172, cf. Antipho Soph. 53; freq. in part. φειδόμενος, η, ον, thrifty, Ar. Pl. 247, 553 (anap.), etc.; ὄμμασι φειδομένοις with shrinking, shy eyes, AP 12.21 (Strat.), cf. 5.215 (Agath.), 268 (Id.); αἱ μὴ φ. (sc. μέλισσαι) the un thrifty ones, Arist. HA 627a20: also ἔπαινοι πάνυ πεφεισμένοι Luc. Hist.Conscr. 59; πεφιδημένα δάκτυλα Nonn. D. 12.392; cf. πεφεισμένως, φειδομένως.

III have consideration for, τῆς τοῦ λόγου συμμετρίας Plu. 2.114b: with neg., pay no heed to, οὔτ' ἀνθρώπων φείδεται οὔτε θεῶν AP 5.278 (Paul.Sil.), cf. 7.706 (Diog.). draw back from, refrain from, θαλάσσας Alc. Supp. 4.13 (prob.); κελεύθου Pi. N. 9.20; κινδύνου X. Cyr. 5.5.18; τᾶς θήρας Bion Fr. 10.12; τοῦ λέγειν, τοῦ ἀκολουθεῖν, X. Cyr. 1.6.19 (v.l.), HG 7.1.24; φείδου μηδὲν ὧνπερ ἐννοεῖς S. Aj. 115, cf. E. Med. 401, etc.; οὐδενὸς φεισάμενος οὔτε τῶν πρὸς τοὺς θεοὺς οὔτε τῶν πρὸς τοὺς πολίτας δικαίων SIG 708.36 (Istropolis, ii B.C.): (abs., μὴ φείδεσθε E. Tr. 1285; φείδου μηδέν Id. Hec. 1044; μὴ φείδου, εἴ τι ἔχεις διδάσκειν X. Cyr. 1.6.35): c. inf., spare to do, forbear from doing, dub. in E. Or. 393 (fort. abs., post φείδου δ' distinguendum); also φ. μή τι δρᾶσαι τῶν τυραννικῶν Pl. R. 574b; τί φειδόμεσθα τῶν λίθων.. μὴ οὐ καταξαίνειν τὸν ἄνδρα; Ar. Ach. 319 (troch.). in LXX, with Preps., φ. ἐπί τινι have mercy upon.., Jeremiah 15:5; Jeremiah 21:7; ἐπί τινα Id. 28(51).3; φ. περί τινος to keep one's hands off.., 2 Samuel 12:6 (but φ. περὶ κακώσεως spare to hurt, ib. Si. 13.12); φ. ὑπὲρ τῆς κολοκύνθης John 4:10; ἀπό τινος 1 Samuel 15:3, Ezekiel 24:21; φ. τι ἀπό τινος keep it off, Job 30:10; φ. τῆς ψυχῆς ἀπὸ θανάτου ib. 33.18, cf. Psalms 19:14(18).14; φειδεύμενοι (from contr. φειδέομαι) is cj. for φιλεύμεναι in Eus.Mynd. 17.

Abbott-Smith Manual Greek Lexicon of the New Testament

φείδομαι ,

[in LXX for H2550, H2347, H2820, etc.;]

to spare: 2 Corinthians 13:2; c. gen. pers., Acts 20:29, Romans 8:32; Romans 11:21, 1 Corinthians 7:28, 2 Corinthians 1:23, 2 Peter 2:4-5; c. inf., to forbear, 2 Corinthians 12:6.†


Abbott-Smith Manual Greek Lexicon of the New Testament.
Copyright © 1922 by G. Abbott-Smith, D.D., D.C.L.. T & T Clarke, London.
List of Word Forms
εφείδετο εφεισάμην εφεισατο εφείσατο ἐφείσατο εφείσω φείδεσθαι φείδεται φειδομαι φείδομαι φειδομενοι φειδόμενοι φειδομενος φειδόμενος φειδόμενός φείδονται φείσαι φείσαί φεισάμενος φείσασθαι φείσασθέ φεισεται φείσεται φείσεταί φείση φείσησθε φεισομαι φείσομαι φείσονται epheisato epheísato pheidomai pheídomai pheidomenoi pheidómenoi pheidomenos pheidómenos pheisetai pheísetai pheisomai pheísomai
Old / New Testament Greek Lexical Dictionary developed by Jeff Garrison for StudyLight.org. Copyright 1999-2021. All Rights Reserved, Jeff Garrison, Gdansk, Poland.
Search for…
 or 
Choose a letter to browse: