Bible Lexicons

Old & New Testament Greek Lexical Dictionary

Strong's #1941 - ἐπικαλέομαι

Transliteration
epikaléomai
Phonetics
ep-ee-kal-eh'-om-ahee
Origin
middle voice from (G1909) and (G2564)
Parts of Speech
Verb
TDNT
3:496,
Definition
Thayer's
  1. to put a name upon, to surname
    1. to permit one's self to be surnamed
  2. to be named after someone
  3. to call something to one
    1. to cry out upon or against one
    2. to charge something to one as a crime or reproach
    3. to summon one on any charge, prosecute one for a crime
    4. to blame one for, accuse one of
  4. to invoke
    1. to call upon for one's self, in one's behalf
      1. any one as a helper
      2. as my witness
      3. as my judge
      4. to appeal unto
  5. to call upon by pronouncing the name of Jehovah
    1. an expression finding its explanation in the fact that prayers addressed to God ordinarily began with an invocation of the divine name
Hebrew Equivalent Words:
Strong #: 2142 ‑ זָכַר (zaw‑kar');  4672 ‑ מָצָא (maw‑tsaw');  5344 ‑ נָקַב (naw‑kab');  6213 ‑ עָשָׂה (aw‑saw');  7121 ‑ קָרָא (kaw‑raw');  7121 ‑ קָרָא (kaw‑raw');  7760 ‑ שִׂים (soom, seem);  7931 ‑ שָׁכַן (shaw‑kan');  8036 ‑ שֻׁם (shoom);  
Frequency Lists  
  1. Book
  2. Word
  3. Parsing
KJV (33)
Matthew
1
Luke
1
Acts
22
Romans
3
1 Corinthians
1
2 Corinthians
1
2 Timothy
1
Hebrews
1
James
1
1 Peter
1
NAS (30)
Matthew
1
Acts
20
Romans
3
1 Corinthians
1
2 Corinthians
1
2 Timothy
1
Hebrews
1
James
1
1 Peter
1
HCS (29)
Matthew
1
Acts
19
Romans
3
1 Corinthians
1
2 Corinthians
1
2 Timothy
1
Hebrews
1
James
1
1 Peter
1
BSB (30)
Matthew
1
Acts
20
Romans
3
1 Corinthians
1
2 Corinthians
1
2 Timothy
1
Hebrews
1
James
1
1 Peter
1
ESV (30)
Luke
1
Acts
20
Romans
3
1 Corinthians
1
2 Corinthians
1
2 Timothy
1
Hebrews
1
James
1
1 Peter
1
WEB (31)
Matthew
1
Luke
1
Acts
20
Romans
3
1 Corinthians
1
2 Corinthians
1
2 Timothy
1
Hebrews
1
James
1
1 Peter
1
Verse Results
Liddell-Scott-Jones Definitions

ἐπικαλεìομαι

Middle voice from G1909 and G2564

Abbott-Smith Manual Greek Lexicon of the New Testament

ἐπι -καλέω , - ,

[in LXX chiefly for H7121;]

1. to call, name, surname: c. acc (cl.), Matthew 10:25; pass., Acts 1:23; Acts 4:36; Acts 10:5; Acts 10:18; Acts 10:22; Acts 11:13; Acts 12:12; Acts 12:25, Hebrews 11:16; τ . ὄνομα , seq. ἐπί (denoting possession, as Heb. H5921 . . H8036 H7121), Acts 15:17 (LXX), James 2:7 (see. CB on Amos 9:12).

2. Mid. (so also act.; cl., LXX), to call upon, invoke, appeal to (θεόν , θεούς , Hdt., Xen., al.; cf. Deiss., LAE, 426): Καίσαρα (Σεβαστόν , Acts 25:25), Acts 25:11-12; Acts 25:21; Acts 26:32; Acts 28:19; sc. τ . Κύριον Ἰησοῦν , Acts 7:59; μάρτυρα (cl.) τ . θεόν , 2 Corinthians 1:23; πατέρα , 1 Peter 1:17; τ . κύριον , Romans 10:12, 2 Timothy 2:22; τ . ὄνομα κυρίου (μου , σου ; like Heb. H3068 H8036 H7121), Acts 2:21 (LXX) Acts 9:14; Acts 9:21; Acts 22:16, Romans 10:13-14 (LXX) 1 Corinthians 1:2 (Cremer, 335, 742).†


Abbott-Smith Manual Greek Lexicon of the New Testament.
Copyright © 1922 by G. Abbott-Smith, D.D., D.C.L.. T & T Clarke, London.
Vocabulary of the Greek NT

The various NT usages of this common verb can all be illustrated from our documents. Thus for the meaning ";surname"; see P Fay 12.1 (c. B.C. 103) βασιλεῖ Πτολεμαίωι ἐπικαλ (ουμένῳ) Ἀλ [ε ]ξάνδρωι. . . χαίρειν, P Tebt II. 399.15 (ii/A.D.) ὑπὲρ ἐγγό ]ν ̣ο ̣υ Εὐδαίμονος ἐπικεκλημένου [Μυ. . ., BGU II. 447.25 (ii/A.D.), etc.; and for the simple ";call,"; see P Tebt II. 382.7 (B.C. 30—A.D. 1) ἀρού (ρας) ς ̄ ἐπεικαλουμένας Βασιλ (ικοῦ) Γρ (αμμάτεως), ";6 arourae called those of the Basilico-grammateus,"; ib. 319.6 (A.D. 248) ἐν τόπῳ ἐπικαλουμένῳ Καρίωνι, P Ryl II. 172.9 (A.D. 208) Φοινικῶνα περὶ κώμ (η ̣ν) Ἡφ (αιστιάδα) ἐπικαλούμενον Ἑρεννίου, ";the palm-garden called that of Herennius in the area of the village Hephaestias."; For . = ";accuse,"; see P Hib I. 62.5 (B.C. 245) κακοῦργον τὸν τ [ὴν ] λείαν ποιήσαντα ἐπικαλεῖ Τνᾶς Ἁρνούφιος, ";the criminal who did the pillage is accused by Tnas son of Harnouphis"; (Edd.), P Fay 97.20 (A.D. 78) ἐνκαλεῖν μηδ᾽ ἐπικ ̣[αλεῖν, ";make any claim or charge,"; so BGU I. 350.14 (time of Trajan). The middle usage ";invoke,"; ";call upon,"; as in Acts 7:59, is frequent in the magic papyri, as P Leid Wix. 35 (ii/iii A.D.) ἐπικαλοῦ τὸν τῆς ὥρας καὶ τὸν τῆς ἡμέρας θεόν, P Oxy VI. 886.10 (iii/A.D.) (= Selections, p. 111) ἐπικαλοῦ με ̣, [ν (?)] τὸν (ἥλιον) κὲ τοὺς ἐν βυθῷ θεοὺς πάντας : cf. Syll 816.1 (ii/B.C.) (= LAE, p. 424) ἐπικαλοῦμαι καὶ ἀξιῶ τὸν θεὸν τὸν ὕψιστον. . . ἐπὶ τοὺς δόλωι φονεύσαντας κτλ. (for constr. with ἐπί, see 2 Corinthians 1:23). For ἐπίκλησις = ";spell,"; see P Lond 121.289 (iii/A.D.) (= I. p. 93) : in P Lille I. 29i. 27 (iii/B.C.) δούλων ἐπίκλησις καὶ τοῖς καταδικασαμένοις πρᾶξις is rendered ";recours contre les esclaves et moyens d’exécution pour ceux qui les ont fait condamner,"; the editor noting that this usage of . is unknown to the Attic vocabulary.

[Supplemental from 1930 edition]

ἐπίκλησις. See JTS xxv. (1924), p. 139 ff.

 

The Vocabulary of the Greek New Testament.
Copyright © 1914, 1929, 1930 by James Hope Moulton and George Milligan. Hodder and Stoughton, London.
Derivative Copyright © 2015 by Allan Loder.
List of Word Forms
επεκαλείτο επεκαλεσάμην επεκαλεσαν επεκαλέσαν επεκάλεσαν ἐπεκάλεσαν επεκαλέσαντο επεκαλέσατο επεκάλεσε επεκαλέσω επεκαλούντο επεκεκλητο επεκέκλητο ἐπεκέκλητο επεκληθη επεκλήθη ἐπεκλήθη επεκλήθησαν επικαλεισθαι επικαλείσθαι επικαλείσθαί ἐπικαλεῖσθαι επικαλεισθε επικαλείσθε ἐπικαλεῖσθε επικαλειται επικαλείται ἐπικαλεῖται επικάλεσαι επικάλεσαί επικαλεσαμενος επικαλεσάμενος ἐπικαλεσάμενος επικαλεσαμενου επικαλεσαμένου ἐπικαλεσαμένου επικαλεσασθαι επικαλέσασθαι ἐπικαλέσασθαι επικαλέσασθε επικαλέσεσθε επικαλέσεται επικαλέσεταί επικαλέση επικαλέσησθέ επικαλεσηται επικαλέσηται επικαλέσηταί ἐπικαλέσηται επικαλέσομαι επικαλεσόμεθα επικαλέσονται επικαλέσονταί επικαλέσωμαι επικαλέσωμαί επικαλεσώμεθά επικαλεσωνται επικαλέσωνταί ἐπικαλέσωνται επικαλού επικαλουμαι επικαλούμαι ἐπικαλοῦμαι επικαλουμενοις επικαλουμένοις ἐπικαλουμένοις επικαλουμενον επικαλούμενον ἐπικαλούμενον επικαλουμενος επικαλούμενος ἐπικαλούμενος επικαλουμενου επικαλουμένου ἐπικαλουμένου επικαλουμενους επικαλουμένους ἐπικαλουμένους επικαλουμενων επικαλουμένων ἐπικαλουμένων επικαλούνταί επικέκληνται επικεκλησαι επικέκλησαι ἐπικέκλησαι επικεκληται επικέκληται επικέκληταί ἐπικέκληται επικληθεις επικληθείς ἐπικληθεὶς επικληθεν επικληθέν ἐπικληθὲν επικληθεντα επικληθέντα ἐπικληθέντα επικληθήναι επικληθήσεται επικληθήσομαι epekalesan epekálesan epekekleto epekeklēto epekékleto epekéklēto epeklethe epeklēthē epeklḗthe epeklḗthē epikaleisthai epikaleîsthai epikaleisthe epikaleîsthe epikaleitai epikaleîtai epikalesamenos epikalesámenos epikalesamenou epikalesaménou epikalesasthai epikalésasthai epikalesetai epikalesētai epikalésetai epikalésētai epikalesontai epikalesōntai epikalésontai epikalésōntai epikaloumai epikaloûmai epikaloumenois epikalouménois epikaloumenon epikaloumenōn epikalouménon epikalouménōn epikaloúmenon epikaloumenos epikaloúmenos epikaloumenou epikalouménou epikaloumenous epikalouménous epikeklesai epikeklēsai epikéklesai epikéklēsai epikekletai epikeklētai epikékletai epikéklētai epikletheis epikletheìs epiklētheis epiklētheìs epiklethen epiklethèn epiklēthen epiklēthèn epiklethenta epiklethénta epiklēthenta epiklēthénta
Old / New Testament Greek Lexical Dictionary developed by Jeff Garrison for StudyLight.org. Copyright 1999-2021. All Rights Reserved, Jeff Garrison, Gdansk, Poland.
Search for…
 or 
Choose a letter to browse: