Bible Lexicons

Old & New Testament Greek Lexical Dictionary

Strong's #2827 - κλίνω

Transliteration
klínō
Phonetics
klee'-no
Origin
a root word
Parts of Speech
Verb
TDNT
None
Definition
Thayer's
  1. transitively
    1. to incline, bow
    2. to cause to fall back
    3. to recline
      1. in a place for repose
  2. intransitively
    1. to incline one's self
      1. of the declining of the day
Hebrew Equivalent Words:
Strong #: 328 ‑ אַט (at);  3381 ‑ יָרַד (yaw‑rad');  3766 ‑ כָּרַע (kaw‑rah');  4185 ‑ מוּשׁ (moosh);  4191 ‑ מוּת (mooth);  5128 ‑ נוּעַ (noo'‑ah);  5186 ‑ נָטָה (naw‑taw');  5428 ‑ נָתַשׁ (naw‑thash');  5860 ‑ עִיט (eet);  6213 ‑ עָשָׂה (aw‑saw');  6437 ‑ פָּנָה (paw‑naw');  6808 ‑ צָעָה (tsaw‑aw');  7503 ‑ רָפָה (raw‑faw');  7901 ‑ שָׁכַב (shaw‑kab');  
Frequency Lists  
  1. Book
  2. Word
  3. Parsing
KJV (7)
Matthew
1
Luke
4
John
1
Hebrews
1
NAS (9)
Matthew
1
Luke
5
John
1
Hebrews
2
HCS (6)
Matthew
1
Luke
3
John
1
Hebrews
1
BSB (7)
Matthew
1
Luke
4
John
1
Hebrews
1
ESV (7)
Matthew
1
Luke
4
John
1
Hebrews
1
WEB (7)
Matthew
1
Luke
4
John
1
Hebrews
1
Verse Results
Liddell-Scott-Jones Definitions

κλίνω [],

fut. κλῐνῶ Lyc. 557, (ἐγκατα -) Ar. Pl. 621: aor. 1 ἔκλῑνα Il. 5.37, etc.: pf. κέκλῐκα Plb. 30.13.2: Med., aor. ἐκλινάμην Od. 17.340, etc.: Pass., fut. κλῐθήσομαι συγ -) E. Alc. 1090, (κατα -) D.S. 8 Fr. 19: fut. 2 κατα-κλῐνήσομαι Ar. Eq. 98, Pl. Smp. 222e, also κεκλίσομαι dub. in A.D. Pron. 22.7: aor. 1 ἐκλίθην [ ] Od. 19.470, S. Tr. 101 (lyr.), 1226, E. Hipp. 211 (anap.), freq. in Prose; poet. also ἐκλίνθην, v. infr. 11.1, 2, 3: aor. 2 ἐκλίνην [ ] only in compds., κατακλῐνῆναι Ar. V. 1208, 1211, X. Cyr. 5.2.15, etc.; ξυγκατακλῐνείς Ar. Ach. 981: pf. κέκλῐμαι (v. infr.); inf. κεκλίσθαι A.D. Synt. 325.3, but κεκλίνθαι v.l. ib. 47.1. (κλῐ-ν-ψω, for. root κλῐ: κλει -, cf. κλειτύς; Skt. śráyati 'cause to lean', 'support', Lat. clinare, clivus.):

I

1. cause to lean, make to slope or slant, ἐπὴν κλίνῃσι τάλαντα Ζεύς when he inclines or turns the scale, Il. 19.223; Τρῶας δ' ἔκλιναν Δαναοί made them give way, 5.37, cf. Od. 9.59; ἐπεί ῥ' ἔκλινε μάχην Il. 14.510; ἔκλινε γὰρ κέρας.. ἡμῶν E. Supp. 704; also ἐκ πυθμένων ἔκλινε.. κλῇθρα S. OT 1262: Med., Περσῶν κλινάμενοι [δύναμιν ] IG 12.763.

2. make one thing slope against another, i.e. lean, rest it, τι πρός τι Il. 23.171, cf. 510; ἅρματα δ' ἔκλιναν πρὸς ἐνώπια 8.435: c.dat., ἔστησαν σάκε' ὤμοισι κλίναντες, i.e. raising their shields so that the upper rim rested on their shoulders, 11.593.

3. turn aside, μηκέτι τοῦδε βήματος ἔξω πόδα κλίνῃς S. OC 193 (lyr.); ὄσσε πάλιν κλίνασα having turned back her eyes, Il. 3.427; τὰς ἐκ τῶν ἀριστερῶν [φλέβας] ἐπὶ τὰ δεξιὰ κ. turn to.., Pl. Ti. 77e.

4. make another recline, ἐν κλίνῃ κλῖναί τινας make them lie down at table, Hdt. 9.16; κλῖνόν μ' ἐς εὐνήν E. Or. 227; κλίνατ', οὐ σθένω ποσίν Id. Alc. 267 (lyr.): metaph., ἡμέρα κλίνει τε κἀνάγει πάλιν ἅπαντα τἀνθρώπεια puts to rest, lays low, S. Aj. 131.

5. in Magic, make subservient, ψυχήν PMag.Par. 1.1718.

6. Gramm., inflect, τὰ ῥήματα A.D. Synt. 212.20: Pass., Id. Pron. 12.7.

II

1. Pass., lean, ἂψ δ' ὁ πάϊς πρὸς κόλπον ἐϋζώνοιο τιθήνης ἐκλίνθη Il. 6.467; ὁ δ' ἐκλίνθη, καὶ ἀλεύατο κῆρα μέλαιναν he bent aside, 7.254; of a brasen foot-pan, ἂψ δ' ἑτέρωσ' ἐκλίθη it was tipped over, Od. 19.470; of battle, turn, ἐκλίνθη δὲ μάχη Hes. Th. 711; of a body in equilibrium, οὐδαμόσε κλιθῆναι Pl. Phd. 109a, cf. Archim. Fluit. 1.8,al.

2. lean, stay oneself upon or against a thing, c. dat., ἀσπίσι κεκλιμένοι Il. 3.135; κίονι, κλισμῷ κεκλιμένη, Od. 6.307, 17.97; ἠέρι δ' ἔγχος ἐκέκλιτο καὶ ταχἔ ἵππω Il. 5.356 (s.v.l.); ἐν δορὶ κεκλιμένος Archil. 2 (also in Med., κλινάμενος σταθμῷ Od. 17.340); κεκλιμένοι καλῇσιν ἐπάλξεσιν Il. 22.3; πρὸς τοῖχον ἐκλίνθησαν Archil. 34; ξύλα ἐς ἄλληλα κεκλιμένα Hdt. 4.73; ὅταν τύχωσι (sc. αἱ ἄτομοἰ τῇ περιπλοκῇ κεκλιμέναι when they chance to be propped (i.e. checked) by the interlacing with others, Epicur. Ephesians 1 p.8U.

3. lie down, fall, ἐν νεκύεσσι κλινθήτην Il. 10.350, etc.; παραὶ λεχέεσσι κλιθῆναι lie beside her on the bed, Od. 18.213, cf. S. Tr. 1226: in pf., to be laid, lie, ἔντεα.. παρ' αὐτοῖσι χθονὶ κέκλιτο Il. 10.472; φύλλων κεκλιμένων of fallen leaves, Od. 11.194 (φύλλα κεκλ. in Thphr. HP 3.9.2, slanting leaves); Ληθαίῳ κεκλιμένη πεδίῳ Thgn. 1216; Ἀλφεοῦ πόρῳ κλιθείς laid by Alpheus' stream, Pi. O. 1.92; ἐπὶ γόνυ κέκλιται has fallen on her knee, i.e.is humbled, A. Pers. 931 (lyr.); ὑπτία κλίνομαι S. Ant. 1188; τὸ μὲν πρῶτον ἐρρήγνυτο τὸ τεῖχος, ἔπειτα δὲ καὶ ἐκλίνετο X. HG 5.2.5; οὐ νούσῳ.. οὐδ' ὑπὸ δυσμενέων δούρατι κεκλίμεθα AP 7.493 (Antip. Thess.), cf. 315 (Zenod. or Rhian.), 488 (Mnasalc.), Epic. Oxy. 214r.3.

4. recline at meals, κλιθέντες ἐδαίνυντο Hdt. 1.211, cf. E. Cyc. 543, SIG 1023.48 (Cos, iii/ii B.C.); κλίθητι καὶ πίωμεν cj. in Com.Adesp. 1203, cf. E. Fr. 691.

5. of Places, lie sloping towards the sea, etc., lie near, ἁλὶ κεκλιμένη Od. 13.235; [ νῆσοι] αἵ θ' ἁλὶ κεκλίαται ( for κέκλινται) 4.608: hence, of persons, lie on, live on or by, [ Ὀρέσβιος] λίμνῃ κεκλιμένος Κηφισίδι Il. 5.709; ῥηγμῖνι θαλάσσης κεκλίαται 16.68, cf. 15.740; δισσαῖσιν ἀπείροις κλιθείς S. Tr. 101 (lyr.); πλευρὰ πρὸς ἀνατολὰς κεκλιμένη, τὸ εἰς τὰς ἄρκτους κ., Plb. 2.14.4, 1.42.5; ὄρος Κοῖον ὃ κέκλιται πρὸς Παρνασσόν SIG 826 E iii 37 (Delph., ii B.C.).

6. metaph., τῷδε μέλει κλιθείς having devoted himself to.., Pi. N. 4.15 (also in Act., incline towards, τῶν πραγμάτων ἐπὶ Ῥωμαίους κεκλικότων Plb. 30.13.2).

7. wander from the right course, κεκλιμένη ναῦς Thgn. 856.

III

1. Med., decline, wane, καὶ κλίνεται (sc. τὸ ἦμαρ) S. Fr. 255.6. intr. in Act., κ. πρὸς τὸ ξανθὸν χρῶμα incline towards.., Arist. Phgn. 812b3; κλίνοντος ὑπὸ ζόφον ἠελίοιο as the sun was declining, A.R. 1.452; ἅμα τῷ κλῖναι τὸ τρίτον μέρος τῆς νυκτός as it came to an end, Plb. 3.93.7; ἡ ἡμέρα ἤρξατο κλίνειν Luke 9:12; ἡ πόλις ἐπὶ τὸ χεῖρον ἔκλινεν X. Mem. 3.5.13; τὸ κλῖνον ἀναλήμψεσθαι PFay. 20.14 (iii/iv A.D.).

2. of soldiers, κ. ἐπ' ἀσπίδα, ἐπὶ δόρυ, turn to left, to right, Plb. 3.115.9, etc.; κ. πρὸς φυγήν Id. 1.27.8; also, wheel, Ascl. Tact. 10.4.

Abbott-Smith Manual Greek Lexicon of the New Testament

κλίνω ,

[in LXX chiefly for H5186;]

1. to make to bend, to bow: τ . κεφαλήν (of one dying), John 19:30; τ . πρόσωτον (of terrified persons), Luke 24:5.

2. to make to lean, to rest: τ . κεφαλήν (in sleep), Matthew 8:20, Luke 9:58.

3. As in Hom., of soldiers, to turn (to flight), παρεμβολάς , Hebrews 11:34.

4. In late Gk. (as mid, in cl.), to decline: intrans., ἡ ἡμέρα , Luke 9:12; Luke 24:29.†


Abbott-Smith Manual Greek Lexicon of the New Testament.
Copyright © 1922 by G. Abbott-Smith, D.D., D.C.L.. T & T Clarke, London.
Vocabulary of the Greek NT

To illustrate the varied ubes of this verb, we may cite P Hib I. 38.8 (B.C. 252–1) συνέβη κλεῖναι τὸν δεξιὸν τοῖχον τοῦ πλοίου καὶ καταδῦναι τὸ πλοῖον διὰ [τ ]οῦτο, ";it came about that the right side of the ship listed and the ship thereby sank"; (Edd.), P Fay 20.14 (Imperial edict—iii/iv A.D.) ἀεὶ [ ]πεὶ Καῖσάρ εἰμι καὶ περικέκμηκα τὸ κλῖνον ἀναλήμψεσθαι, ";ever since I became Caesar, I have earnestly striven to restore vigour to what was in decline"; (Edd.), BGU IV. 1024iv. 12 (end of iv/A.D.) ποίας δὲ ἔσχεν ἐνθυμήσεις τὸν ἤδη κληθέντα (l. κλιθέντα, sc. νεκρόν) καὶ τῆς ἐσχάτης ἐλπίδας (l.ος) ἀποστε [ρ ]ῆσαι; and ib. III. 954.5 (Christian amulet—vi/A.D.) (= Selections, p. 133) εὐχαριστῶ ἐγὼ Σιλουανὸς υἱὸς Σαραπίωνος καὶ κλίνω τὴν κεφαλήν [μο ]υ κα <τ > ενώπιόν σου κτλ., ";I Silvanus, the son of Sarapion, pray and bow my head before Thee"; etc. See also the love-spell Preisigke 4947.4 (iii/A.D.) ἀγριανθήτω ἡ ψυχὴ αὐτῆς, εἰς τὸ παραλλαγῆναι τὴν ψυχὴν αὐτῆς καὶ κλιθῆναι εἰς τὴν ἐμὴν ψυχήν, ἵνα με φιλῇ.

 

The Vocabulary of the Greek New Testament.
Copyright © 1914, 1929, 1930 by James Hope Moulton and George Milligan. Hodder and Stoughton, London.
Derivative Copyright © 2015 by Allan Loder.
List of Word Forms
εκλίθησαν έκλινα εκλιναν έκλιναν ἔκλιναν έκλινε έκλινεν έκλινον κεκλικεν κέκλικεν κεκλικυία κεκλικώς κεκλιμένω κλιθήσεται κλίναι κλινας κλίνας κλίνατε κλινεί κλινειν κλίνειν κλινη κλίνη κλίνῃ κλίνον κλίνοντας κλίνουσιν κλινουσων κλινουσών κλινουσῶν κλινώ κλίνω κλίτει κλίτεσι κλίτη κλίτος κλίτους κλιτών κλοιόν κλοιού κλοιούς κλοιώ κλοιών eklinan éklinan kekliken kékliken klinas klínas kline klinē klínei klínēi klinein klínein klinouson klinousôn klinousōn klinousō̂n
Old / New Testament Greek Lexical Dictionary developed by Jeff Garrison for StudyLight.org. Copyright 1999-2021. All Rights Reserved, Jeff Garrison, Gdansk, Poland.
Search for…
 or 
Choose a letter to browse: